Breaking News

Trump dhe gënjeshtrat e tij kundër Iranit

Një nga gënjeshtarët e teknikave që përdorin për t'i bërë pohimet e tyre të besueshme është gërshetimi i të vërtetave dhe gënjeshtrave për të krijuar një spektër në mënyrë që audienca e tyre të ngatërrohet, të përgjithësojë të vërtetën dhe të besojë gënjeshtrat.

Presidenti i Shteteve të Bashkuara Donald Trump pa dyshim përdori teknikën e njëjtë satanike në sesionin e 72-të të Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara për të hipnotizuar audiencën, duke injoruar faktin se kur dikush përpiqet të mashtrojë një audiencë të zgjuar, ai është vetë një budalla. Lidhur me kundërshtarët e tyre, veçanërisht Iranin, zyrtarët amerikanë tregojnë të vërtetën vetëm kur nuk janë në gjendje të bëjnë një gënjeshtër ose nëse kanë ndërmend të përdorin të vërtetën për të treguar më shumë gënjeshtra.

Këtu autori përpiqet të shkëpusë disa nga kompleksitetet e retorikës së zbrazët të Trump rreth Iranit.

Me zell duke lënë pas dore më shumë se 35 zgjedhje në 39 vjet, ku njerëzit e partive të ndryshme politike dhe të shkollave të mendimit janë zgjedhur dhe kanë zënë funksione, Trump e quajti Iranin “një diktaturë të korruptuar prapa maskës së rreme të një demokracie”.

Pa dyshim, ai bëri deklaratat vetëm për të portretizuar Shtetet e Bashkuara dhe veten si mbështetës të zjarrtë të demokracisë, ndërkohë që miqtë e tij më të ngushtë me të cilët ai dikur vallëzonte me shpata, nuk kanë asnjë ide se çfarë janë zgjedhjet dhe ndërkohë që po disa aleatë të SHBA gjithashtu dikur ishin diktatorë të njohur botërisht – për të përmendur këtu, Shahun e vdekur të Iranit, i cili u përkul në thirrjen publike për demokraci në vend në vitin 1979 në ditët që çuan fitoren e Revolucionit Islamik dhe gjithashtu edhe ish diktatorin irakian Sadam Husein të cilin e përkrahën në luftën kundër Iranit.

Trump e quajti Iranin “një mashtrues ekonomikisht të varfëruar”. Para së gjithash, dihet se Irani është një nga ekonomitë më të mëdha në Lindjen e Mesme dhe arritjet që vendi ka bërë pavarësisht nga më shumë se 40 vjet të sanksioneve të padrejta të imponuara nga vendet perëndimore të udhëhequra nga SHBA.

Së dyti, duke e quajtur Iranin një “mashtrues” dëshmon për zhgënjimin dhe marramendjen që ai ndien, falë triumfeve të shumta të Iranit në diplomacinë globale dhe fushat e betejës rajonale.

Ai akuzoi Iranin për eksportimin e “dhunës, gjakderdhjes dhe kaosit”. Autori beson se pretendimi është shumë i madh për t’u dëgjuar nga një vend që ka krijuar, pajisur dhe është në kërkim të pafavorshëm dhe të dëshpëruar për të mbajtur gjallë terroristët më të egër në botë, dmth Al-Kaidas, talebanët dhe ISIS.

Trump, më vonë, përmendi një fakt për të bërë një pretendim të rremë. Ai tha se Irani po shpenzon para “për të financuar Hezbollahun”. Ndoshta po, por pse? Është e qartë se Irani po shpenzon para për të mbajtur Sirinë, Libanin dhe Palestinën gjallë, por SHBA po shpenzon paratë e taksapaguesve amerikanë jashtë kufijve të SHBA për të shkatërruar Sirinë, për të kërcënuar Libanin dhe për të vrarë arabët në Tokën e Pushtuar Palestineze, drejtpërdrejt ose nëpërmjet kukullave të tyre në rajon.

Një tjetër pikë është se Trump e quajti Hezbollahun grup “terrorist”. Kjo është krejtësisht e padrejtë, sepse çdo person mund të shohë se Hezbollahu po ndihmon popullin libanez dhe popuj të tjerë të shtypur kundër sulmeve të pandërprera dhe vrasjen e fëmijëve nga “tumori kanceroz”  siç është përmendur nga Lideri suprem i Revolucionit Islamik Ajetollah Sejjid Ali Khamenei, i cili e përshkruan kështu regjimin sionist të Izraelit.

Lidhur me krizën në Jemen, ishte shumë veprim injorant nga një President i SHBA-ve,  jo si Donald Trump, i cili e quajti atë një ‘luftë civile’, ndërsa në krizë është i përfshirë një mik i ngushtë i SHBA-së që ka sulmuar një komb të vogël, duke vrarë fëmijët dhe gratë në mbështetje të një presidenti të arratisur i cili ka dhënë dorëheqjen dhe ka ikur nga vendi.

Deklaratat e Trump mbi marrëveshjen bërthamore të Iranit, padyshim, edhe një herë, zbuluan hipokrizinë e SHBA. SHBA ishte e pranishme gjatë gjithë negociatave të marrëveshjes historike të vitit 2015 dhe e pranoi atë, si në OKB ashtu edhe në Këshillin e Sigurimit të OKB-së, por presidenti amerikan e quan atë ‘marrëveshja më e keqe’ që kërcënon ‘t’a shkatërrojë’.

Ajetollah Khamenei dhe elita tjetër iraniane kishin thënë në mënyrë të përsëritur se ‘Satani i Madh’, siç Imam Khomeini përshkroi pikërisht administratën amerikane, nuk është i besueshëm. Kjo ishte arsyeja pse me dinakëri ekipi i negociatave iraniane, i udhëhequr nga ministri i jashtëm, Mohamed Xhevad Zarif pranoi marrëveshjen në KS të OKB-së për të njoftuar dhe provuar se Republika Islamike është një komb paqedashës dhe është qeveria e SHBA-së që është e ndërlikuar.

Pavarësisht nga qëndrimet e Trump rreth marrëveshjes bërthamore, vërejtjet e tij mbi marrëveshjen tregojnë se ai është hipokrit, arrogant dhe faraonik.

Të gjithë duhet të mbajnë në mend deklaratën e paharrueshme të Zarif në një seancë të nxehtë gjatë bisedimeve bërthamore: “Asnjëherë mos kërcënoni një iranian!”

Presidenti i Shteteve të Bashkuara vazhdoi pretendimet e tij të pabazuara duke thënë se bota duhet të kërkojë nga Irani ‘të ndalojë shkaktimin e vdekjeve dhe shkatërrimit’.

Historikisht, Irani nuk ka pushtuar asnjë vend për 200 vjet, ndërsa historia amerikane, sidomos historia e saj bashkëkohore, është në kundërshtim me luftërat dhe gjakderdhjet. Ata gjithashtu mbështesin, ushqejnë dhe lavdërojnë një regjim që është burimi i të gjitha vdekjeve dhe shkatërrimeve në rajon dhe e ka kthyer Rripin e Gazës në një burg të madh të vështirë të jetesës.

Asnjë administratë amerikane, duke përfshirë edhe atë të Trump, nuk ka kualifikime për të gjykuar ndonjë vend tjetër, e lëre më Iranin.

Trump tha gjithashtu se Irani ka ‘burgosur padrejtësisht’ njerëzit. Përveç faktit se ky pretendim është i pabazë, SHBA ka numrin më të madh të të burgosurve në botë dhe është SHBA që drejton burgjet e Guantanamos dhe Abu Ghraib, e jo Irani apo ndonjë vend tjetër.

Për më tepër, qeveria e SHBA-së përkrah pafundësisht regjimin izraelit që ka burgosur, torturuar dhe vrarë shumë palestinezë të cilët vetëm duan të kthehen në shtëpitë e tyre.

Në fjalimin e tij në AP të OKB, Trump gjithashtu përdori një ton pompoz dhe vetë-përgëzues dhe u përqendrua në fuqinë ushtarake amerikane. Ai tha se Republika Islamike ka frikë nga “fuqia e madhe ushtarake e Shteteve të Bashkuara”.

Përveç të qënit një gënjeshtar, Trump ka një kujtesë shumë të shkurtër: Ishte Republika Islamike që kapi ushtarët amerikanë në ujërat iraniane, ishte Republika Islamike që hakoi, mori kontrollin dhe uli në dronin amerikan RQ-170, në mënyrë të sigurt dhe pa u dëmtuar, dhe SHBA-të u lutën që t’i kthehet dhe u refuzuan. Republika Islamike ka arritur gjithashtu të neutralizojë të gjitha planet amerikane dhe izraelite në rajon.

Në të vërtetë, presidenti amerikan tha se “njerëzit e mirë të Iranit duan ndryshime”, por ai nuk tregoi gjithë të vërtetën: Jo vetëm iranianët, por edhe të gjithë kërkuesit e lirisë së botës dhe njerëzit që kanë pësuar kushte të vështira dhe shtypje të shkaktuara nga sulmet ushtarake amerikane, duan të shohin ndryshime në sjelljen e qeverisë amerikane.

Duke krahasuar fjalimet e presidentëve iranianë dhe amerikanë dhe pasojat e tyre në media, lehtë mund të kuptohet se SHBA duhet të ndryshojë rrënjësisht mendimin dhe qasjet ndaj botës dhe Iranit.

Por nëse Uashingtoni këmbëngul në qëndrimin arrogant të vetëqëndrimit dhe vazhdon të hyjë në masa joracionale, do të vuajë padyshim pasojat.

Advertisements